De kunst van het niet leren
Kan AI werkelijk leren van zijn fouten, of is het vooral goed in uitleggen waarom het misgaat?
Lees het artikelPierre van Mouche denkt hardop over samenleving, technologie, werk en het leven.387 artikelen sinds 2011.
Kan AI werkelijk leren van zijn fouten, of is het vooral goed in uitleggen waarom het misgaat?
Lees het artikelWe spreken veel over de kansen en risico’s van AI, maar veel minder over een fundamentelere vraag: wat gebeurt er als we een ontwikkeling in gang hebben gezet die uiteindelijk niemand meer bewust kan stoppen?
Vrijwel alles heeft een begin, een ontwikkeling en een einde. De kwaliteit van die reis wordt bepaald door de keuzes die we onderweg maken.
Soms verandert een samenleving niet doordat mensen anders worden, maar doordat negatieve krachten zich sneller verspreiden dan positieve.
In een wereld waarin camera’s ons vrijwel overal volgen, lijkt de vraag niet langer óf we worden bekeken, maar hoe we ervoor zorgen dat veiligheid niet ten koste gaat van onze vrijheid.
Sommige technologische ontwikkelingen veranderen ons leven een beetje. Andere veranderen de wereld voorgoed. Kunstmatige intelligentie lijkt tot die laatste categorie te behoren.
Verwondering is misschien wel een van de mooiste eigenschappen die we bezitten. Het bijzondere is dat we er niet voor hoeven te reizen, niets voor hoeven te kopen en er geen talent voor nodig hebben. We hoeven alleen iets beter te kijken.
We spreken vaak over wat beter kan. Over problemen die opgelost moeten worden en uitdagingen die ons bezighouden. Maar misschien vergeten we daardoor af en toe stil te staan bij iets wat minstens zo belangrijk is: waarderen wat er al is.
We zijn nog nooit zo vrij geweest om onze mening te uiten. Maar zijn we ook nog vrij om onze mening zelf te vormen?
Soms ontstaat een boek niet uit een lang voorbereid plan, maar uit een gesprek dat blijft hangen en langzaam groter wordt dan het oorspronkelijke idee.
De waarde van een goed gesprek zit niet in het gelijk krijgen, maar in het scherper worden van je eigen denken. En dat geldt ook wanneer je gesprekspartner geen mens is.
Nog nooit hadden we zoveel vrijheid om te kiezen. En toch twijfelen we misschien meer dan ooit. Wat als de grootste luxe van onze tijd tegelijk ook een van onze grootste valkuilen is?
Eenvoud lijkt vanzelfsprekend. Tot je merkt hoeveel moeite het kost om haar te bereiken. Misschien is eenvoud niet het begin van goed ontwerp, maar juist het eindresultaat van heel veel nadenken.